Kendi kandine tutuşma olayı bir elementin veya bileşiğin, harici bir sıcaklık kaynağına gerek olmadan, nisbeten yavaş bir hızla oksidasyona uğraması ve bu oksidasyonun sonucu sözkonusu element veya bileşiğin kütle sıcaklığının artması ile ortaya çıkmaktadır. Kendi kendine tutuşma, örneğin yağlar, kömür ve bazı çözücüler gibi hidrokarbonların, doğrudan oksidasyonu ile ortaya çıkabileceği gibi, organik maddelerin mikroorganizmalar tarafından parçalanması sonucu da gerçekleşebilir.

Ayrıca, bazı element ve bileşiklerin kendi kendine tutuşmayı teşvik ettikleri de bilinmektedir. Kendi kendine tutuşma olayının en fazla görüldüğü maddeler arasında şunlar sayılabilir: hayvansal yağlar, pamuk balyaları, paçavra balyaları, balyalanmış kağıt kırpıntıları, arıtma toprağı, kenevir veya pamuk çuvallar, kostik soda, kömür, şişe kapamada kullanılan mantar, kafur, her türlü elyaf, balık yağı, balık unu ve benzeri rendering işlemi ile elde edilmiş protein unları, kauçuk köpüğü, saman, yağlama yağı, keten tohumu yağı, veya oksitlenebilen diğer yağlar, naftalin, yağlı kumaşlar, yağlı kağıtlar, tahta talaşı, tahta yongaları ve bitkisel yağlar.

Bazı rendiring tesislerinde kullanılan su arıtma sistemlerinden çıkan biyosolidlerde de (arıtma çamuru), uygulanan arıtma yönteminin ürünü olan demir tuzları ve diğer olumsuz etmenler bulunmaktadır. Rendering tesisinin arıtma sisteminde oluşan arıtma çamurunun diğer kesimhane artıklarına katılarak rendering hammaddesi olarak kullanılması, biyosolidlerdeki demir ve diğer okidasyonu teşvik edici maddelerin elde edilen tavukununa geçmesine neden olmaktadır. Bu maddeler, tavuk ununun içerdiği yüksek oranda yağ ile bir araya geldiğinde potansiyel olarak kızışmaya ve tutuşmaya yatkın bir karışım oluşmaktadır. Pişirme kazanından çıkan tavukununun en düşük 50°C’ye kadar soğutulabildiği de gözönüne alınırsa, bu sıcaklığın da kendi kendine tutuşmanın oluşması için katkıda bulunduğu düşünülmelidir.

Kendi kendine tutuşma, bir maddenin görünür bir nedene bağlı olmadan beklenmedik bir şekilde ateş alması olayıdır. Sıradan yanma olayında, bir maddenin parlama noktasına kadar ısıtılması veya ısınması gerekir. Ayrıca, yanma hızla gerçekleşen bir oksidasyon olayıdır. Buna karşılık, pek çok madde "yanma" olarak tanımlanamayacak kadar yavaş bir hızla oksidasyona uğrar. Bu yavaş oksidasyon sırasında da,sıradan yanma olayında olduğu gibi, sıcaklık açığa çıkar. Açığa çıkan bu sıcaklık, oluştuğu noktadan kolayca uzaklaşamaz ise, bulunduğu ortamın ısınmasına neden olur. Sözkonusu ortamda kolayca tutuşacak maddeler var ise, ortamın sıcaklığı bu maddelerin parlama sıcaklığına ulaştığında kendi kendine tutuşma olayı gerçekleşir. Kendi kendine tutuşma, yukarıda da belirtildiği gibi, zaman zaman yağlı paçavra, taze saman, taze hayvan gübresi, balık unu, yaprak veya kömürden oluşan yığınlarda görülen bir olaydır. Kendi kendine tutuşma olaylarında genellikle ortamda parlama noktası düşük yanıcı maddenin yanında bir de oksidasyonu teşvik edici bir veya birkaç madde bulunur. Örneğin, nitrat bileşikleri ve klor tuzları bu türlü oksidasyonu hızlandırıcı maddelerdendir.

Rendering işlemi ile elde edilen tavuk ununda, kendi kendine tutuşma olması için gereken koşulların bir araya geldiği görülür. Bu koşulları şöyle sıralayabiliriz;